حملونقل ایمن، كارا و موثر از اركان اصلی رسیدن به توسعه اقتصادی، اجتماعی و سیاسی پایدار در كشور است. حملونقل ایمن، نعمت مهمی است که در تأمین امنیت جانی افراد تأثیر بسزایی دارد و از آنجا که مهمترین ثروت و عامل پیشرفت یك جامعه جمعیت آن میباشد، هر گونه تعلل در ارتقای ایمنی، مانعی در راه پیشرفت و توسعه تلقی میگردد. ایمنی نه تنها در شیوههای مختلف حملونقل، بلكه در تمامی اجزای مرتبط با آن نیز باید نهادینه شود. سیاستهای ایمنی و استانداردهای سفر ایمن چه در زمینه حملونقل و چه در زمینه وسایل نقلیه باید به طور روشن و صریح تعیین گردند. منافع ایمنی باید در درجه اول اهمیت قرار گیرند و نسبت به منافع مادی و اقتصادی طرحها ارجحیت داشته باشند. سیستمهای حملونقل همگانی ایمن باید مورد تشویق و ترویج قرار گرفته و زیرساختهای مورد نیاز تأمین و تقویت گردند.
سوانح و تصادفات رانندگی، علاوه بر ایجاد خسارتهای بزرگ روحی، جانی و مشکلات عدیده اجتماعی، حدود 7 درصد از تولید ناخالص ملی کشور در سال را از بین میبرد که رقمی قابل توجه است، در حالی که اصل بنیادی و شالوده برنامههای جهانی حملونقل پایدار بر فرایند سیستم ایمن استوار میباشد و رویكرد سیستمی همهجانبه، ابزار اصلی و مهم برای پیشگیری از سوانح ترافیكی در ایران و جهان به شمار میآید.
قطعا هماهنگی و همدلی بخشهای مختلف جامعه برای فعالیت در زمینه ایمنی حملونقل و عمل بر مسؤولیتهای اجتماعی، انسانی، اخلاقی و در كنار آن مسؤولیت قانونی و اقتصادی همه دستگاههای دولتی و غیر دولتی در رسیدن به اهداف مورد نظر میتواند مسیر برونرفت از بحران سوانح ترافیكی در كشور باشد.
تغییر در الگوهای فكری و ذهنی اقشار جامعه به ویژه در برنامهریزان بخش آموزش از فردمحوری به جامعهمحوری، مشاركت همگانی در ارتقای ایمنی حملونقل، بهرهبرداری و استفاده از حملونقل منطبق با معیارهای دانش روز و استاندارد، پیشزمینه حرکت در مسیر ارتقای ایمنی حملونقل محسوب میشود.
مطالب مفید