سياستهای ايمنی و استانداردهای سفر ايمن چه در زمينه حمل و نقل و چه در زمينه وسايل نقليه بايد به طور روشن و صريح تعيين گردند. منافع ايمنی بايد در درجه اول اهميت قرار گيرند و نسبت به منافع مادی و اقتصادی طرح ها ارجحيت داشته باشند. سيستمهای حمل و نقل همگانی ايمن بايد مورد تشويق و ترويج قرار گرفته و زيرساختهای مورد نياز تأمين و تقويت گردند.
سوانح و تصادفات رانندگی، علاوه بر ايجاد خسارتهای بزرگ روحی، جانی و مشکلات عديده اجتماعی، حدود 7 درصد از توليد ناخالص ملی کشور در سال را از بين ميبرد که رقمي قابل توجه است، در حالی که اصل بنيادی و شالوده برنامههای جهانی حمل و نقل پايدار بر فرايند سيستم ايمن استوار می باشد و رويكرد سيستمی همهجانبه، ابزار اصلی و مهم برای پيشگيری از سوانح ترافيكی در ايران و جهان به شمار می آيد.
قطعا هماهنگی و همدلی بخشهای مختلف جامعه برای فعاليت در زمينه ايمنی حمل و نقل و عمل بر مسئوليت های اجتماعی، انسانی، اخلاقی و در كنار آن مسئوليت قانونی و اقتصادی همه دستگاههای دولتی و غير دولتی در رسيدن به اهداف مورد نظر می تواند مسير برونرفت از بحران سوانح ترافيكی در كشور باشد.
تغيير در الگوهای فكری و ذهنی اقشار جامعه به ويژه در برنامهريزان بخش آموزش از فردمحوری به جامعهمحوری، مشاركت همگانی در ارتقای ايمنی حمل و نقل، بهرهبرداری و استفاده از حمل و نقل منطبق با معيارهای دانش روز و استاندارد، پيشزمينه حرکت در مسير ارتقای ايمنی حملونقل محسوب می شود.